Endurkoman til Filippseyja

Ég lagði af stað til Filippseyja frá Íslandi 29. desember sl. og hef því verið hér í fimm vikur og búið í ferðatösku ef svo má segja. Á þessum tíma hef ég verið á fimm mismunandi stöðum, í Airbnb-íbúðum, allt í höfuðborginni Manila. Það eru 16 mismunandi borgir í heildina sem tilheyra Manila, sem einhvers konar sveitastjórnareiningar sem umlykja hana, allt saman er þetta síðan kallað Metro Manila. Það er samt best að flækja þetta sem minnst fyrir fólki, nógu margir halda að ég sé í Taílandi! Fyrir mörgum er einhvern veginn allt í Asíu, Taíland - veit ekki alveg af hverju. Sama hversu oft ég merki staðsetningar sem Filippseyjar í pósta og Story þá er ég samt í Taílandi hjá mjög mörgum.

Um mánaðarmótin núna, nánar tiltekið 2. febrúar, fékk ég íbúð afhenta og gerði sex mánaða leigusamning. Það er eiginlega algert lágmark, flestir íbúðareigendur hérna semja minnst til eins árs. Ég borgaði einn mánuð fyrirfram og fékk hjálp frá Pat, vini mínum, og fjölskyldunni hans sem ég hef kynnst svo vel. Þau hjálpuðu mér að finna frábæra íbúð á góðum stað. Glæný blokk á tólf hæðum, ég er á þeirri efstu og er fyrsti leigjandinn í íbúðinni. Pat skrifaði undir pappíra fyrir mig, svo ég fengi góðan díl. Sem útlendingur hefði ég verið rukkaður töluvert meira á mánuði, kannski svolítið sorglegt að svo sé en þannig er þetta hérna.

Íbúðin er í borg sem heitir Parañaque City og er ein af þessum 16 borgum sem tilheyra Manila. Það er mjög strangt öryggi hérna og ef einhver ætlar að koma til mín í heimsókn þá þarf að skrifa undir skjal og sýna skilríki - full mikið kannski. Það eru kostir og gallar að vera í svona private hverfi, öryggið er auðvitað kostur en á móti er maður á pínu einangruðum stað og hoppar ekki alveg út í búð á núll einni. Glæsilegt mall er samt í tíu mínútna göngufæri, þannig að ég kvarta ekki. Síðan kostar mjög lítið að taka Grab, svipað og Uber, 200-800 kr., hvert sem er innan Manila-svæðisins.

Þetta hafa verið mjög skemmtilegar fimm vikur og núna er ég búinn að festa mig hér til 1. ágúst. Ég vissi ekki hvernig ég myndi hafa þetta þegar ég fór út, ef ég hefði mátt ráða hefði ég verið á fleiri stöðum í skemmri tíma en sá fljótlega að það var varla hægt að leigja til skamms tíma á hverjum stað, nema þá í gegnum Airbnb en það var ekki eins hagstætt.

Eins og sumir vita þá var ég á Filippseyjum síðasta sumar í rúman mánuð. Ég ákvað þegar ég kom heim í lok júní að mig langaði að prufa að búa hér í allavegana sex mánuði. Svipað og ég gerði í Mexíkó 2013-2014.

Það er gaman að sjá og upplifa nýja staði og þroskandi að fara út fyrir þægindarammann. Ísland er frábært að flestu leyti og maður áttar sig á því á framandi slóðum hvað allt er til alls heima og hvað við erum framarlega á mörgum sviðum. Hins vegar hef ég átt erfitt uppdráttar þar á köflum, verandi með geðhvörf þá hafa birtuskilyrðin haft mikil áhrif á mig. Þyngri á veturna og oft manía á sumrin. Það er svolítið magnað að ég hef aldrei upplifað ójafnvægi í útlöndum, fyrir utan Prag-ferðina frægu með Herbalife árið 2009, þegar ég var þá þegar í maníu þegar ég fór út. Þessi kafli sló sennilega mest í gegn í Maníuraunum og hvet ég fólk bara til að tékka á honum!

Ég hef verið töluvert erlendis í gegnum tíðina og alltaf verið mjög stabíll þar sem hefur látið mig hugsa út í það hvað þetta sé með mig og Ísland. Veðrið og birtan er ein og sér eins og bipolar, síðan eru þetta fleiri þættir eins og með umferðina, sem ég fer alltaf að hugsa um og fikta í þegar ég fer að fljúga og lögreglan veit síðan ágætlega hver ég er. Ég þekki til löggu í hverju umdæmi og stundum fer ég eitthvað að rugla í henni og í umferðinni í maníu. Eitthvað sem ég hef aldrei gert erlendis, þar er ég mjög var um mig með allt og hef aldrei nokkurn tímann verið til vandræða. Kannski er bara kominn tími til að flytja erlendis fyrir fullt og allt, þetta hefur ekki alveg gengið upp heima þó mér þyki auðvitað vænt um landið og fólkið mitt.

Margir hafa spurt mig hvað ég ætli að gera hér á Filippseyjum. Einn spurði, ætlarðu að vera Kröddz að vera bara Kröddz þarna úti? Annar spurði, ætlarðu að fara út og reyna að finna sjálfan þig betur? Og enn annar spurði, hvort ég væri OnlyFans Pimp? Það væri víst nokkuð algengt að hvítir menn færu til Asíu sem OnlyFans Pimp-ar, sem ég vissi ekki og get staðfest að það er ekki vinnan mín hér úti!

Fyrstu tvær vangavelturnar eru góðar en síðan get ég ekki sleppt því að skrifa um að upphaflega fór ég hingað út vegna stúlku, Önnu Mae. Ég vissi ekki alveg hvort ég ætti að fara eitthvað inn á þetta núna en sumum hefur fundist skrítið að hún hefur ekkert sést með mér eftir að ég fór aftur út. Hún hefur samt sem áður verið með mér að hluta til en við höfum því miður þurft að fela sambandið því það hefur ekki gert henni að öllu leyti gott að vera með útlendingi. Hún hefur t.d. verið ofrukkuð í heimabænum sínum og ekki fengið vinnu. Fólk heldur að hún þurfi ekki vinnu því að hún á erlendan, og þá eflaust ríkan kærasta, sem sjái alfarið um hana. Það er hins vegar ekki satt en við tókum þá ákvörðun að fela sambandið og að ég fari ekki í heimabæinn hennar í nánustu framtíð. Þetta var ekki alveg að gera sig og fólkið þar, í litlum bæ, þurfti svolítið að gleyma mér, fyrir hennar velferð. Þetta kom okkur báðum á óvart að fólkið úti skildi haga sér svona.

Ég stefni á ferðapistla sirka mánaðarlega. Gamli skólinn vill pistlana og kann vel að meta þá.

Ég sendi hlýjar kveðjur heim, bókstaflega. Hafið það sem allra best, kæru vinir!

KRK